MAMĄ BYĆ

Witajcie!

Jak co roku przychodzi ten wyjątkowy dla mnie dzień. Już czwarty raz obchodzę święto jakim jest Dzień Mamy. Co roku udaje mi się na blogu pokazać sesję, albo relację z tego dnia, w której uczestniczę razem z synkiem. Wpisy, które pojawiły się wcześniej możecie zobaczyć TUTAJ, TUTAJ i TUTAJ. Jest to super pamiątka dla nas, bo jak wracam wstecz o te 4 lata, to nie pamiętam już wielu rzeczy. Zdjęcia są super pamiątką na całe życie. W tym roku miałam okazję uczestniczyć we wspólnej sesji zdjęciowej z Oskarem, którą zrobiła nam Gabriela Knechciak zapraszam was serdecznie na jej stronę TUTAJ. Przyznam się wam szczerze, że super było znaleźć się po drugiej stronie aparatu. W pełni zaufałam Gabrysi, bo przeglądając przed sesją jej stronę wiedziałam, że nasza wyjdzie super i się nie myliłam. Atmosfera na sesji rewelacyjna, super przygoda i fajne doświadczenie.

MAMĄ BYĆ

Nie łatwo jest być mamą, każda z nas jest inna i każda w inny sposób radzi sobie z codziennością. Jak to mówią urodzić dziecko, to nie wszystko najważniejsze to umieć je wychować i dać tyle miłości ile potrzebuje. Nie powiem, że u mnie jest rewelacyjnie. Codziennie chodzę zmęczona, ale robię to dla niego. Mimo wszystko niekiedy trzeba powiedzieć stop, bo zmęczona mama, to sfrustrowana mama. My również musimy o siebie dbać i mieć czas dla samej siebie. Taka “izolacja” jest dobra.

Niekiedy mamy wyrzuty sumienia, że nie poświęcamy dziecku tyle czasu ile powinnyśmy, ale tak naprawdę nigdy mu tyle nie damy. Z perspektywy czasu rozumiem kobiety, które korzystają z każdej możliwości, aby wyjść z domu. Fajnie jest  zrobić spokojnie zakupy wyjść na kawę z przyjaciółką, albo pójść do parku i poczytać sobie książkę. Nie powinnyśmy mieć z tego powodu wyrzutów sumienia. My mamy musimy mieć siłę,aby pokazać ją naszym dzieciom. Żeby mieć siłę  musimy o siebie dbać i dla samej siebie również poświęcać czas. Pamiętajmy o tym :)

Dzień mamy obchodzimy co roku, ale tak naprawdę każdy dzień, w którym widzimy nasze szczęśliwe dziecko jest dla nas nagrodą i podziękowaniem. Jak myślicie?

Do następnego!

Sylwia